Het boek: En hij zei: 'Dag meisje....' is geschreven door Henriette aan de Wiel. Aanleiding hiervoor was het verdriet na het verlies van haar man René in augustus 2009. Tijdens zijn korte ziekbed en vooral na zijn dood hield Henriëtte een blog bij. In het boek is het persoonlijke verhaal van verdriet en rouw te lezen, maar ook van een nieuw begin en vooral het kiezen voor het leven.

boekpresentatie Dag van de Rouw
Ernst Daniel Smid en rouw
Smid nam afgelopen donderdag het eerste boek in ontvangst. Aanleiding was de kans die hij kreeg om het manuscript te lezen: 'Voor mij was er zoveel herkenning in het verhaal van Henriëtte. Maar ik durfde de keuzes niet te maken die Henriette wel durfde te maken. Dit prachtige boek, dat moet ik écht zeggen wat met zoveel liefde is geschreven, met zoveel warmte en zoveel hoop biedt aan mensen die heel erg alleen zijn en die heel moeilijk met de materie kunnen omgaan, een handvat. Zoals het boek ook zegt, je moet het zelf doen. Je moet je eigen keuzes maken. Een heel mooie leidraad, mooie hoofdstukken die beschouwelijk kunnen werken naast blogs die constant verschijnen, ja het heeft op mij wel veel indruk gemaakt. Een prachtig boek dat je helpt je schuldgevoel achter je te laten en weer gelukkig durf te worden met een nieuwe liefde.' Smid ziet dit boek als een kans om zijn huidige vriendin een kijkje te geven in het rouwproces dat hij is doorgegaan.

Schrijfster Henriette aan de Wiel
In augustus 2009 verloor Henriette aan de Wiel aan man René. Om het verdriet een plek te geven startte zij met het bijhouden van een blog. Hieruit volgde een uitgebreide zoektocht naar het voor haar juist omgaan met verlies. Gevraagd naar wat het woord rouw voor haar betekent, zegt zij: 'Rouw is in je hele lichaam en geest, dat voel je. Het zit niet in het dragen van donkere kleding of een bepaalde periode waarin je moet rouwen. Tegelijk mag je openstaan, opnieuw je geluk zoeken en iets van je leven maken. Je bent hier en je leeft het leven. Ik ben heel dankbaar dat ik in mijn rouw mijn weg gevonden heb en nu weer zo gelukkig kan zijn samen met mijn nieuwe liefde. Kleine dingen zijn niet meer vanzelfsprekend maar worden bijzonder doordat ik ze samen weer kan delen. Dat maakt me dankbaar.' Meer informatie en recensies over het boek: www.henrietteaandewiel.com


Stichting Pijn bij Kanker
Een deel van de opbrengst van het boek: En hij zei: 'Dag Meisje....' wordt geschonken aan de stichting Pijn bij Kanker. Ernst Daniël Smid heeft deze Stichting samen met een aantal in het "veld" zeer betrokken artsen en in het leven geroepen. De stichting heeft tot doel om de communicatie te verbeteren tussen artsen om te komen tot een betere pijnbestrijding. 'Want dat is een groot probleem. Zo'n 70 % van de patiënten krijgt te maken met veel pijn en daarin moeten artsen beter samenwerken om de pijn te bestrijden'; is de mening van Ernst Daniël Smid. Dat was voor hem aanleiding om deze stichting op te richten na het overlijden van zijn vrouw Roos. Binnenkort spreekt hij met de Europese commissie voor medische zaken over dit onderwerp. Eerder al sprak hij op een congres 1800 artsen toe om dit onderwerp op de agenda te zetten in de medische wereld. Meer informatie: www.stichtingpijnbijkanker.nl